وروستي

تا رمضـان …

تا رمضـان …

معمولاً در هر سال و از اواسط ماه شعبان، همگان در جمع های خود از آمدن رمضان صحبت می کنند، از زمان دقیق رمضان بحث می کنند، از چگونگی برگزاری نماز تراویح صحبت به میان می آورند و از چند روز مانده به رمضان، مساجد را برای برگزاری هر چه بهتر مراسم افطاری، نماز تراویح و حلقه های قرآن آماده می سازند.

معمولاً در هر کجا باشند سعی می کنند یک ماه رمضان را در خانه و مسجد محل خود باشند تا با خیالي آسوده تر  به راز و نیاز با رَب خود بپردازند و کسانی که در ماه های دیگر سال کمتر به طرف خداوند متوجه بودند، در این ماه روی خود را به طرف خدا متوجه می سازند؛

به همین خاطر در این ماه مساجد شلوغ تر، گناه کمتر، در روز کوچه ها خلوت تر، بازارها بی سرو صداتر، تلاوت قرآن بیشتر، عبادات بیشتر و خالصانه تر، فوت شدن نماز کمتر، قلب ها نسبت به هم مهربان تر و رحمت و مغفرت خداوند بیشتر می شود.

همه اشخاص اعم از مرد و زن خود را برای عبادت در این ماه پرفیض و با برکت آماده می کنند ولی در این میان اشخاصی هستند که از روز رمضان به جز خواب و از شب رمضان به جز پرخوری چیز دیگری عایدشان نمی شود.

پس همه با هم بیاییم خود را آماده سازیم برای ماهی که در آن قرآن کریم نازل شده است؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که دهه اول آن رحمت، دهه دوم آن مغفرت و دهه سوم آن رهایی از آتش جهنم  می باشد؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که ادای یک سنت آن برابر با یک فرض در غیر رمضان و ادای یک فرض برابر با ادای  هفتاد فرض در غیر رمضان است؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که شیاطین متمرد به زنجیر کشیده می شوند؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که در آن شب قدر که از هزار ماه بهتر است، قرار دارد؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که دعا در آن رد نمی شود؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که اتصال به خدا آسان تر است؛

خود را آماده سازیم برای ماهی که تمرین خودسازی و استقامت و پایداری در طول سال است؛

و خود را آماده سازیم برای ماهی که نامش “رمضان” است.

نويسنده: عارف حاجی پور

څرګندونه مو لاندې وليکئ

ستاسو برېښناليک خوندي دی.


*